Co_trzeba_umiec_z_gramatyki_na_poziomie_B1_PDF

Ten podkast powstał z myślą o osobach, które chciałyby przygotować się do egzaminu certyfikatowego na poziomie B1 i zastanawiają się, jakie zagadnienia gramatyczne trzeba znać na tym poziomie.


Co trzeba umieć odmieniać?


Jak już doskonale wiecie, język polski uwielbia odmianę. Co trzeba umieć odmieniać na poziomie B1? Zacznijmy od rzeczowników.
• Powinniście znać odmianę w liczbie pojedynczej i mnogiej takich rzeczowników jak na przykład: „mama”, „koleżanka”, „pani”, „miłość”, „noc” czy „rzecz”. Mowa tu o rzeczownikach rodzaju żeńskiego zakończonych na -a, -i oraz na spółgłoskę. Musicie też umieć odmieniać rzeczowniki rodzaju męskiego – zakończone na spółgłoskę, na przykład „rower”, „samochód”, „telefon”, oraz na samogłoskę, na przykład „kolega” lub „artysta”. Obowiązuje was też odmiana nazw narodowości. Często trudności sprawia wam mianownik rzeczowników męskoosobowych w liczbie mnogiej, na przykład „aktorzy”, „lekarze”, „prawnicy”, „studenci”. Podczas przygotowań do egzaminu poszukajcie ćwiczeń na ten temat.
• Nie zapominajcie też o rodzaju nijakim. Ten rodzaj mają takie słowa jak na przykład „miasto”, „serce” lub „muzeum”. Ich odmianę też musicie znać.
• Szczególną uwagę zwróćcie na rzeczowniki o nieregularnej odmianie (na przykład „dzień”, „tydzień”, „rok”, „przyjaciel”, „człowiek”).
• Zawsze pamiętajcie o alternacjach, czyli zmianach liter przy odmianie, na przykład mówimy: „To jest duże miasto”, ale: „Mieszkam w dużym mieście”.
• Na poziomie B1 powinniście też umieć odmieniać nazwy własne, takie jak nazwy miast i imiona, a także nazwiska zakończone na -ski, -ska, -cki, -cka, na przykład Kowalski, Nowicka. Trzeba też znać odmianę rzeczowników typu „imię” i „zwierzę”.


Co oprócz rzeczowników?


• Powinniście umieć odmieniać przymiotniki w liczbie pojedynczej i mnogiej. Musicie znać pełną odmianę przymiotników na przykład takich jak „mały”, „duży”, „drogi”, „tani” i innych.
• Jak wiecie, w języku polskim odmieniają się też zaimki. Powinniście znać odmianę zaimków osobowych („ja”, „ty”, „on”, „ona”, „ono”, „my”, „wy”, „oni”, „one”), wskazujących („ten”, „ta”, „to”), dzierżawczych („mój/moja/moje”, „twój/twoja/twoje, „nasz/nasza/nasze” i „wasz/ wasza/wasze”), nieokreślonych („ktoś, coś”), przeczących („nikt, nic”) oraz pytajnych („kto?”, „co?”, „jaki/jaka/jakie?”, „który/która/które?”, „czyj/czyja/czyje?”).
• Jeśli chodzi o liczebniki, na poziomie B1 trzeba znać formy mianownika liczebników głównych (ale bez form męskoosobowych), na przykład „jeden/jedna/jedno”, „dwa/dwie”, „pięć”, „siedem”, „osiem” itd. oraz odmianę liczebników porządkowych. Liczebniki porządkowe to na przykład „pierwszy/pierwsza/pierwsze”, „drugi/druga/drugie”, „trzeci/trzecia/trzecie” itd.


Czasownik


Teraz powiem kilka słów o czasowniku.
• Na poziomie B1 trzeba znać odmianę czasowników w czasie teraźniejszym we wszystkich koniugacjach (na przykład „mieszkam, mieszkasz”, „umiem, umiesz”, „lubię, lubisz”, „tańczę, tańczysz”, „biorę, bierzesz” itd.). Powinniście znać także czas przeszły (aspekt dokonany i niedokonany) oraz przyszły prosty (na przykład „pójdę”, „zjemy”, „wrócicie”) i złożony (na przykład „będę studiowała”, „będziemy pracować”).
• Jeśli chodzi o inne tryby, już na poziomie A2 poznajecie tryb rozkazujący (na przykład „Zrób to!”, „Chodźmy!”) i przypuszczający (na przykład „Chciałbym mieć więcej czasu”, „Mogłabyś otworzyć okno?”. Na poziomie B1 ta wiedza powinna być już ugruntowana. Musicie też umieć używać trybu przypuszczającego w zdaniach warunkowych, na przykład: „Gdybym był zdrowy, wyszedłbym na dwór”, „Gdybym była bogata, kupiłabym nowe mieszkanie”.
• Na poziomie B1 powinniście też znać następujące formy nieosobowe: można, warto, trzeba, należy.
• Nie zapominajcie o czasownikach ruchu, które czasami sprawiają wam trudności, oraz o bardzo ważnej rekcji czasownika. Rekcja informuje, z jakim przypadkiem łączy się określony czasownik – czasem z przyimkiem, czasem bez, na przykład „potrzebować” + dopełniacz, „myśleć o” + miejscownik, „wybierać” + biernik.


Inne tematy


• Na poziomie B1 powinniście też znać stopniowanie przymiotników, na przykład „drogi – droższy – najdroższy”, „mały – mniejszy – najmniejszy”, i przysłówków, na przykład „dobrze – lepiej – najlepiej”, „źle – gorzej – najgorzej”). Musicie też umieć tworzyć przysłówki od przymiotników, na przykład „wspaniały > wspaniale”, „dobry > dobrze”.
• Powinniście znać nazwy czynności w postaci rzeczowników odczasownikowych, na przykład „gotowanie”, „sprzątanie”, „pisanie” oraz umieć je odmieniać. Te rzeczowniki są rodzaju nijakiego i odmieniają się jak słowo „serce”.
• Chciałabym jeszcze wspomnieć o składni – ważnym zagadnieniem na poziomie B1 są zdania złożone. Powstają one przy użyciu spójników, na przykład „a”, „i”, „żeby”, „albo”, „lecz”, „ale”, „ponieważ”, „dlatego”, „choć”, „chociaż”, „jednak”, „więc”, „że”, „żeby”, „aby” i tak dalej. Te zdania są szczególnie ważne w wypowiedziach pisemnych – na egzaminie certyfikatowym w części Pisanie dostajecie punkty między innymi za bogatą składnię.


Na koniec chciałabym powiedzieć, że możecie przygotować się do egzaminu certyfikatowego z moją książką „Polski na B1”. Znajdziecie w niej 7 przykładowych egzaminów. Zapraszam:

Książkę w wersji papierowej można kupić tutaj:

https://ksiegarnia.poltax.waw.pl/polski-na-b1-cwiczenia-przygotowujace-do-egzaminu-b1-9788396307101-354307

Książkę w wersji elektronicznej (PDF) można kupić tutaj:

Gramatyka_egzamin_certyfikatowy_B1_PDF

Zapraszamy do wysłuchania kolejnej części cyklu na temat egzaminu certyfikatowego z języka polskiego jako obcego na poziomie B1. Dziś opowiem wam o Poprawności Gramatycznej.
Ten moduł egzaminu trwa 45 minut i składa się z 8 zadań. Trzeba wybrać w nich poprawną odpowiedź spośród podanych lub samemu ją napisać, na przykład utworzyć formę, przekształcić zdanie lub sfomułować pytanie.
Aby poprawnie rozwiązać zadania gramatyczne, powinieneś/powinnać znać:

odmianę rzeczowników, przymiotników i zaimków (także trudniejszych, np. „przyjaciel/przyjaciele”, „człowiek/ludzie”, „tydzień/tygodnie” itd.) – musisz podkreślić poprawne formy tych wyrazów w tekście,
spójniki (na przykład „że”, „żeby”, „bo”, „więc”, „ale”, „ani” itd.) – musisz wstawić spójniki z ramki w tekście,
stopniowanie przymiotników i przysłówków (np. „duży – większy – największy” to przymiotniki; „dużo – więcej – najwięcej” to przysłówki) – musisz wybrać właściwą formę tych wyrazów w tekście,
czas teraźniejszy, przyszły i przeszły – od podanego czasownika musisz utworzyć poprawną formę czasu teraźniejszego, przyszłego lub przeszłego,
tworzenie pytań – musisz utworzyć pytanie o podkreśloną część zdania, na przykład jest napisane: „Marek zrobi zakupy jutro”, podkreślone słowo to „jutro”, a więc musisz napisać pytanie: „Kiedy Marek zrobi zakupy?”,
transformacje zdań – musisz przekształcić zdania, używając podanych słów; na przykład jest podane zdanie: „Byliśmy w teatrze” i przyimek „do”. Musisz napisać nowe zdanie o takim samym znaczeniu i użyć przyimka „do”, a więc: „Poszliśmy do teatru”,
aspekt i tryby czasownika (w tym tryb rozkazujący i przypuszczający) – musisz wybrać poprawne formy czasowników w tekście,
przyimki (na przykład „do”, „dla”, „za”, „po”, „w”, „na” itd.) – musisz wstawić przyimki z ramki w tekście.
Na poziomie B1 powinieneś / powinnaś znać też odmianę liczebników, ale obecnie na egzaminie nie ma zadania, które sprawdzałoby tę wiedzę.

Na koniec dam Ci wskazówkę uważnie czytaj polecenia do zadań, a podczas przygotowań zrób jak najwięcej ćwiczeń, najlepiej takich, jakie pojawiają się na egzaminie.

Aby przygotować się do egzaminu, możesz skorzystać z mojej książki Polski na B1. Znajdziesz w niej takie same typy zadań, jakie pojawiają się na egzaminie. Książka właśnie otrzymała pozytywną recenzję P. Urszuli Marzec z Uniwersytetu w Turynie:

Słownictwo:

cykl – seria, która tworzy całość
składać się z + D. (czasownik używany w 3. osobie: składa się, składają się) – mieć strukturę złożoną z elementów
spośród + D. – z jakiejś grupy elementów
tworzyć (tworzę, tworzysz) / utworzyć (utworzę / utworzysz) – budować, kreować, tutaj: pisać
przekształcać (przekształcam, przekształcasz) / przekształcić (przekształcę, przekształcisz) – zmieniać, tutaj: formułować inaczej
odmiana – tutaj: deklinacja
podkreślać (podkreślam, podkreślasz) / podkreślić (podkreślę, podkreślisz) – tutaj: stawiać, rysować kreskę
wstawiać (wstawiam, wstawiasz) / wstawić (wstawię, wstawisz) – umieszczać, tutaj: wpisywać
tworzenie pytań – konstruowanie pytań
znaczenie – sens
wskazówka – pomocna informacja, np. jak coś zrobić
uważnie – z uwagą, w skupieniu
polecenie – tutaj: instrukcja do zadania
pojawiać się (pojawiam się, pojawiasz się) / pojawić się (pojawię się, pojawisz się) – tutaj: występować, być
otrzymywać (otrzymuję, otrzymujesz) / otrzymać (otrzymam, otrzymasz) pozytywną recenzję – dostawać pozytywną opinię (tutaj: na temat książki)

To_jest_blad_A2_PDF

Czy słyszycie czasem podczas zakupów albo spaceru, że Polacy mówią inaczej niż w dialogach i tekstach w waszych podręcznikach? Jest tak dlatego, że nie wszyscy mówią poprawnie. Niektóre błędy powtarzają się dość często. Oto kilka przykładów:

Proszę jeden pomarańcz. – źle
Powinno być:
Proszę jedną pomarańczę.
Pomarańcza to owoc, a pomarańcz to kolor pomarańczowy.

Daj psowi jeść. – źle
Powinno być:
Daj psu jeść.
W tym zdaniu jest celownik, czyli przypadek, który odpowiada na pytania „komu?” i „czemu”? Końcówka celownika w rodzaju męskim to faktycznie -owi, ale słowo „pies”, podobnie jak „pan”, „brat”, „ojciec” czy „kot”, to wyjątek i w celowniku ma końcówkę -u (formy: „psu, panu, bratu, ojcu, kotu”). Słowa takie jak „syn”, „mąż” czy „wujek” nie są wyjątkami.

– Ile płacę?
– 5 (pięć) złoty 27 (dwadzieścia siedem) groszy. – źle
Powinno być:
5 złotych 27 groszy
„Złoty” to nazwa polskiej waluty, mówimy (1) jeden złoty, ale 2 (dwa), 3 (trzy), cztery (4) złote (mianownik, liczba mnoga) oraz 5 (pięć) złotych, 6 (sześć) złotych i tak dalej (dopełniacz, liczba mnoga). Brak końcówki -ch to bardzo częsty błąd.

Podoba mi się te miasto. – źle
Powinno być:
Podoba mi się to miasto.
to miasto – liczba pojedyncza, mianownik i biernik
te miasta – liczba mnoga, mianownik i biernik

Będę za półtora godziny. – źle
Powinno być:
Będę za półtorej godziny.
„Półtora”, czyli jeden i pół to forma używana z rodzajem męskim i nijakim, np. „półtora roku”, „półtora jabłka”. „Godzina” jest słowem rodzaju żeńskiego i dlatego powinniśmy mówić „półtorej godziny”.

Słownictwo:

podczas + D. – w czasie
inaczej – w inny sposób, EN in a different way
podręcznik – książka do nauki czegoś, np. podręcznik do języka polskiego, podręcznik do matematyki
poprawnie – dobrze, bez błędów
dość – dosyć, EN quite
oto – używamy tego słowa, kiedy coś lub kogoś pokazujemy, przedstawiamy, prezentujemy
końcówka – ostatnia część, ostatni fragment czegoś
faktycznie – naprawdę, to fakt, tak jest
podobnie jak – tak jak
wyjątek – coś, co nie jest regułą, EN exception
waluta – pieniądze, EN currency
brak – kiedy kogoś lub czegoś nie ma