– Hej, co tam? Strasznie dawno cię nie widziałam. Wszystko ok?
– Weź, lepiej nie pytaj. Masakra. Nawet nie chce mi się o tym gadać. Wszystkomisię ostatnio walinagłowę. Robota, niekończący się remont mieszkania i jakbytegobyłomało, jeszcze rzucił mnie facet, z którym się ostatnio spotykałam. Powiedział, że fajna ze mnie laska, ale on nie chce się angażować. Po prostu super.
– Jasne… rozumiem. Słuchaj, chodź do mnie, mam w domu genialną szarlotkę i włoskie wino, zrobimy sobie babski wieczór. Posiedzimy, poplotkujemy i zobaczysz, zrobi ci się lepiej. Mówiłaś, że masz remont, więc jeśli chcesz, możesz nawet u mnie przekimać. Zadzwonię jeszcze do Majki, może też wpadnie.
– No nie wiem, nie chcę ci zawracać głowy.
– Luz, to żaden problem. Mam jeszcze pudełko lodów. Gwarantuję, że to poprawi ci humor.
– Brzmi naprawdę nieźle. Dobra, namówiłaś mnie! Fajnie, że jutro nie trzeba iść do roboty. Tylko muszę jeszcze kupić fajki, z tego wszystkiego wróciłam do palenia.
– To kiepsko, ale jeśli musisz, to pewnie. Ja dzwonię do Majki.
Słownictwo:
strasznie – tutaj: bardzo weź – forma trybu rozkazującego czasownika „wziąć” (ty weź), ale często używamy tego słowa w języku potocznym dla wzmocnienia wypowiedzi masakra – potocznie: coś strasznego gadać – potocznie: mówić, opowiadać, rozmawiać wszystko wali mi się na głowę – wszystko spada mi na głowę, nie dosłownie, ale w przenośni: to znaczy, że mam dużo problemów, dużo rzeczy komplikuje się w moim życiu robota – potocznie: praca jakby tego było mało – na dodatek, i jeszcze rzucać / rzucić – tutaj: skończyć z kimś związek, relację facet – potocznie: mężczyzna, tutaj: chłopak, mężczyzna, z którym spotyka (umawia) się kobieta laska – potocznie: dziewczyna super – potocznie: świetnie, rewelacyjnie, ale tutaj jest to wypowiedziane ironicznie, ma przeciwstawne znaczenie (to znaczy, że wcale nie jest super) babski – potocznie: kobiecy, dla kobiet poplotkować – plotkować (rozmawiać o różnych sprawach lub o innych osobach) przez jakiś czas przekimać – potocznie: przespać się, przenocować wpadnie – potocznie: przyjdzie nieźle – dobrze, w porządku fajnie, że – potocznie: dobrze, że nie chcę ci zawracać głowy – nie chcę ci robić problemu luz – potocznie: spokojnie, nie ma sprawy namawiać / namówić – przekonać kogoś do zrobienia czegoś fajki – potocznie: papierosy z tego wszystkiego – z powodu tych wszystkich trudności kiepsko – potocznie: niedobrze pewnie – potocznie: oczywiście
– Tak, słucham?
– Cześć Ania, właśnie jestem w twojej okolicy. Chciałam wyciągnąćcięnakawę. Masz chwilę?
– Tak, jestem wolna, najpierw muszę tylko załatwićcoś w banku. Mam nadzieję, że szybkopójdzie. Możemy skoczyć do tego nowego lokalu na Brackiej, co ty na to?
– Może być. Słyszałam, że jest niezły, ale jeszcze tam nie byłam. To poczekam na ciebie na skrzyżowaniu Brackiej i Chmielnej.
– Ok, super. Pa!
– Nara!
Słownictwo:
PL – EN / ES / RU
okolica – miejsce gdzieś niedaleko / neighbourhood / vecindario / окрестность wyciągnąć kogoś (+ B.) na kawę – potocznie: chciałabym / chciałabym, żebyś poszedł / poszła ze mną na kawę / to take sb out for a coffee / sacar a alguien para tomar un café / вытащить на кофе Masz chwilę? – Masz czas? / Do you have a moment? / ¿Tienes un momento? / У тебя есть минутка? załatwić coś – zrobić coś, zająć się czymś / to run an errand / arreglar, solucionar algo / кое-что сделать szybko pójdzie – nie zajmie dużo czasu / it won’t take long / no tomará mucho tiempo, será rápido / пойдет быстро skoczyć – potocznie: pójść / to go, to pop in/to pop round / ir / заскочить lokal – restauracja, kawiarnia, bar albo pub / bar, pub, restaurant / sitio, bar, restaurante / бар, кафе, ресторан Co ty na to? – Co o tym myślisz? / What do you say?, What do you think? / ¿Qué te parece? / Ты как? może być – tak, ok, dobrze, dobra / ok, all right / vale, puede ser / хорошо, договорились niezły – dobry / not bad, pretty good / no está mal, bastante bueno / неплохой nara – w slangu: na razie, pa / (see you) later / hasta luego / пока
Jak dobrze znacie polskie miasta? Dzisiaj przygotowałyśmy dla was quiz, w którym możecie sprawdzić swoją wiedzę. Odpowiedzi do quizu znajdziecie w pliku PDF załączonym do tego podkastu. Zapraszamy do zabawy!
1. W 2016 (dwa tysiące szesnastym) roku to miasto było Europejską Stolicą Kultury. Możecie tu zobaczyć między innymi jeden z największych rynków w Polsce, oceanarium z fauną Afryki (Afrykarium), oryginalny budynek Hali Stulecia oraz Panoramę Racławicką – monumentalny obraz o długości 114 (stu czternastu) metrów. Jak nazywa się to miasto?
2. To miasto leży na południowym wschodzie Polski. Powstało z prywatnej inicjatywy Jana Zamoyskiego i miało być miastem idealnym. Jego rynek jest wspaniałym przykładem architektury renesansu w Polsce. Jak nazywa się to miasto?
3. To miasto było niemalcałkowiciezniszczone w czasie drugiej wojny światowej. Dziś każdy znajdzie tu coś dla siebie: ciekawe muzea (między innymi Muzeum Żydów Polskich POLIN, Muzeum Fryderyka Chopina, Centrum Nauki Kopernik), parki (między innymi Łazienki Królewskie) i wiele innych atrakcji. Obowiązkowąpamiątką z podróży jest zdjęcie na tle Pałacu Kultury i Nauki. Jak nazywa się to miasto?
4. To fascynujące miasto od wielu lat przyciąga turystów z całego świata. Swoją młodość spędził tu papież Jan Paweł II. Warto zobaczyć na przykład Stare Miasto z Sukiennicami i kościołem Mariackim, wzgórze Wawel oraz żydowskądzielnicę Kazimierz. W tym mieście jest ponad 120 (sto dwadzieścia) kościołów! Jak nazywa się to miasto?
5. To miasto leży nad Bałtykiem. Razem z Gdynią i Sopotem tworzy Trójmiasto. Znajdują się tutaj takie atrakcje jak Europejskie Centrum Solidarności czy Muzeum Bursztynu. Jak nazywa się to miasto?
6. To miasto leży nad Wisłą. Urodził się w nim Mikołaj Kopernik, znany polski astronom. Można tutaj spacerować wśród pięknych gotyckich kamienic, a na deser obowiązkowo trzeba zjeść słynnepierniki. Jak nazywa się to miasto?
7. To stolica Wielkopolski. Najsłynniejszym budynkiem w tym mieście jest Ratusz z koziołkami na wieży. W tym mieście odbywasię Festival Malta z bogatym programem sztuk teatralnych, koncertów, seansów filmowych, wykładów, spotkań i innych atrakcji. Jak nazywa się to miasto?
8. To miasto leży bardzo blisko Bieszczad – na południowym wschodzie Polski. Warto tu zobaczyć PodziemnąTrasę Turystyczną, która ma długość prawie 400 (czterystu) metrów. Jak nazywa się to miasto?
9. To miasto kojarzysię głównie z przemysłem, który rozwijałsię tu w XIX (dziewiętnastym) wieku. Śladem tej przeszłości są liczne fabryki. Jedna z nich została przekształcona w centrum handlowe – popularną Manufakturę. W tym mieście znajduje się też znana szkoła filmowa, w której studiuje wielu obcokrajowców. Jak nazywa się to miasto?
10. W tym mieście znajduje się najbardziej znane polskie sanktuariummaryjne – Jasna Góra. Co roku tysiące Polaków wyruszają na piesze pielgrzymki do tego sanktuarium. Najdłuższa z nich wyrusza z Kaszub na północy Polski, a jej trasa ma ponad 600 (sześćset) kilometrów! Jak nazywa się to miasto?
Słownictwo:
sprawdzać / sprawdzić – zweryfikować wiedza – to, co wiemy na jakiś temat, znajomość tematu znajdować / znaleźć – dostać to, czego szukaliśmy załączony – dodany między innymi – oprócz innych rzeczy, innych informacji długość – informacja, ile coś ma centymetrów, metrów lub kilometrów powstawać / powstać – zostać zrobionym, stworzonym wspaniały – wyjątkowy, niezwykły niemal całkowicie – prawie w stu procentach zniszczony – zdewastowany wojna – konflikt, w czasie którego np. dwa państwa ze sobą walczą obowiązkowy – konieczny, tutaj: sugerowany pamiątka – coś, co przypomina nam o czymś, np. pamiątka z podróży na tle – gdy np. robimy zdjęcie na tle gór, to znaczy, że góry są z tyłu, są panoramą przyciągać / przyciągnąć – gdy coś przyciąga, to znaczy, że jest atrakcyjne i ludzie chcą to zobaczyć młodość – czas, kiedy jesteśmy młodzi wzgórze – nieduża góra żydowski – związany z Żydami, ang. Jewish dzielnica – część administracyjna miasta leżeć – tutaj: być usytuowanym, zlokalizowanym tworzyć / stworzyć – tutaj: być elementem, częścią wśród – między, w grupie kamienica – stary budynek z mieszkaniami słynny – bardzo znany, popularny piernik – aromatyczne ciasto lub ciastko z dodatkiem miodu i przypraw, ang. gingerbread koziołki – małe kozły, rodzaj zwierząt, ang. goats wieża – wysoka, wąska budowla, np. część zamku lub kościoła odbywać się / odbyć się – mieć miejsce bogaty – tutaj: pełen atrakcji wykład – spotkanie ze słuchaczami, podczas którego ktoś przekazuje im wiedzę podziemny – taki, który jest pod ziemią trasa – konkretna droga, np. dla turystów kojarzyć się / skojarzyć się – gdy coś przypomina coś innego przemysł – masowe produkowanie rzeczy, np. przemysł papierniczy to produkcja papieru, ang. industry rozwijać się / rozwinąć się – być coraz lepszym, osiągać wyższy poziom ślad – coś, co zostało po czymś liczny – taki, którego jest dużo przekształcony – zmodyfikowany, przerobiony sanktuarium maryjne – miejsce kultu religijnego poświęcone Maryi wyruszać / wyruszyć – zacząć podróż pielgrzymka – religijna podróż do miejsca kultu
Więcej o polskich miastach przeczytasz w e-booku „Polskie miasta”:
– Mamo, nie uwierzysz, co się stało! Wygrałam w totka!!!
– Naprawdę? Gratuluję! A ile trafiłaś? Chyba nie szóstkę?
– Piątkę! Nie wiem jeszcze, ile. Dopiero sprawdziłam numery. Wszystko się zgadza, jest piątka.
– To pewnie z kilka tysięcy. No i co zrobisz z tymi pieniędzmi?
– Jeszcze nie wiem. Zobaczę, ile dokładnie dostanę. Może pojadę wreszcie na porządnewakacje, na przykład gdzieś za granicę.
– Zasłużyłaś. Ciężko pracujesz, zrób sobie wreszcie wolne.
– No tak, ale z drugiej strony przydałyby mi się nowe meble w salonie. Zastanowięsię jeszcze. Najpierw muszęochłonąć. Najlepsze jest to, że nigdy nic w życiu nie wygrałam, a w totolotka grałam może cztery, pięć razy!
– A co cię podkusiło, żeby zagrać?
– Przyśniło mi się, że wygrałam szóstkę… Poszłam więc do kolektury i kupiłam kupon.
– Patrz, a ja gram już tyle lat i nic!
Komentarz
Czy wiecie, co to jest „totek”? To potoczna nazwa totolotka, najpopularniejszej w Polsce loterii liczbowej, organizowanej przez Totalizator sportowy. Aby zagrać w totka, trzeba kupić kupon i skreślić na nim wybrane 6 (sześć) liczb z zakresu od 1 (jednego) do 49 (czterdziestu dziewięciu). Liczby można wybrać samodzielnie lub na chybił trafił, czyli przypadkowo – wybiera je wtedy za kupującego automat. Kupon totolotka może być też prezentem z okazji np. ślubu. Państwo młodzi bardzo często zamiast kwiatów życzą sobie właśnie kupony totka.
Przeanalizujmy teraz nazwy liczb w formie rzeczowników, których używają bohaterki dialogu „Wygrałam w totka!”. Mówią: „piątka”, „szóstka”. Te formy rzeczownikowe są zwykle używane w konkretnych sytuacjach i oznaczają wtedy rzecz, przedmiot, obiekt, miejsce z tym numerem. Najpierw zapoznajmy się z formami rzeczownikowymi. Spróbujcie powtórzyć za mną:
Czy domyślacie się, jak tworzymy te formy? Formy od 1 (jedynki) do 4 (czwórki) zapamiętujemy, a do tworzenia reszty musimy znać liczebniki porządkowe (piąty, szósty, siódmy, ósmy itd.). Likwidujemy końcówkę -y i dodajemy -ka. Te formy odmieniamy jak rzeczowniki. Używamy ich w konkretnych, często zwyczajowych sytuacjach, a mianowicie:
> gdy mówimy o stacjach radiowych lub telewizyjnych (jedynka, dwójka),
> gdy mówimy o pokojach, np. w urzędzie, firmie lub hotelu,
> gdy mówimy o zębach,
> gdy mówimy o ocenach w szkole,
> gdy mówimy o tramwajach i autobusach,
> potocznie mówiąc o grupie osób,
> potocznie mówiąc o liczbach.
Słownictwo:
nie uwierzysz – będzie ci trudno zaakceptować informację, którą usłyszysz wygrywać / wygrać – dostać coś w konkursie, zawodach, grze, loterii trafiać / trafić – tutaj: zgadnąć liczby sprawdzać / sprawdzić – zweryfikować porządne wakacje – potocznie: prawdziwe wakacje zasłużyć – jeśli na coś zasłużyłam, to znaczy, że to mi się należy, powinnam to dostać, bo np. ciężko na to pracowałam przydałyby mi się nowe meble – potrzebuję ich, byłoby dobrze, gdybym je miała zastanowię się – pomyślę o tym muszę ochłonąć – muszę się uspokoić co cię podkusiło – potocznie: co sprawiło, że to zrobiłaś przyśniło mi się… – miałam sen, w którym… kolektura – punkt sprzedaży losów i kuponów na loterię kupon – tutaj: los na loterię i nic – nie ma efektów
– Cześć Ania!
– Hej Renata! Ale ten rok szybko minął!
– Prawda? Już koniec grudnia… Masz jakieś postanowienianoworoczne?
– Tak, co roku przygotowuję sobie listę. Dzięki temu wiem, co mam zrealizować. Pamiętam o tym i co najważniejsze, mogę kontrolować realizację planu.
– A ja w tym roku się buntuję i nie robię żadnych postanowień. Co roku moja lista ma minimum 30 (trzydzieści) punktów, a pod koniec roku denerwuję się, że nie zrealizowałam żadnego. Zdecydowałam więc, że w tym roku koniec z tym, nic nie planuję. Po co sięmęczyć i denerwować na siebie?
– Bo źle to robisz. Nie możesz napisać listy z 30 (trzydziestoma) punktami i czekać, aż sama się zrealizuje! Po pierwsze, twoje cele muszą być realne, konkretne i możliwe do zweryfikowania. Nie możesz napisać tylko: „będę czytać więcej książek” albo „będę chodzić na siłownię”. To za mało. Powinnaś napisać na przykład: „w styczniu przeczytam 2 (dwie) książki”, „w lutym zapiszęsię na siłownię, ale będę chodzić tylko raz w tygodniu, na przykład we wtorki, bo na więcej nie mam czasu”. Ja też kiedyś pisałam listy podobnie jak ty, ale potem sięzreflektowałam, że to nie ma sensu. Dwa lata temu napisałam: „będę więcej jeździć na rowerze”. I jaki był efekt? Żaden. Wyszłam na rower kilka razy. Rok temu zmieniłam podejście. Napisałam: „przez cały rok zrobię 1000 km (tysiąc kilometrów) na rowerze: stacjonarnym albo zwykłym”. Potem podzieliłam 1000 (tysiąc) przez 12 (dwanaście) miesięcy i wyszłomi, że miesięcznie muszę robić około 83 (osiemdziesięciu trzech) kilometrów, czyli tygodniowo około 21 (dwudziestu jeden), a dziennie około 3 (trzech). I nagle zrobiło się to możliwe! Pamiętaj, najlepsza jest zasada małych kroków. No i cele muszą być realne.
– Widzę, że naczytałaśsię mądrych książek o zarządzaniu czasem i planowaniu?
– Nie można zarządzać czasem, możesz zarządzać sobą w czasie!
– Ha ha ha, a nie mówiłam? I co jeszcze ciekawego mówią guru od planowania?
– Ważna jest systematyczna kontrola realizacji celów. Jeżeli okaże się, że nie masz tyle czasu, ile myślałaś, modyfikujesz plan, zgodnie z twoimi możliwościami.
– To brzmisensownie.
– To jak, może pomogę ci zaplanować 2018 (dwa tysiące osiemnasty) rok, żebyś wreszcie była zadowolona z efektów?
– No pewnie! To zacznijmy od razu. W 2018 (dwa tysiące osiemnastym) roku napiszę książkę dla dzieci, zrobię remont mieszkania, schudnę, będę więcej tańczyć, zmienię pracę, będę podróżować…
– Czekaj, czekaj, znowu ten sam błąd – zbyt ogólne cele i za mało konkretów. Najpierw skonkretyzuj cele. „Napiszę książkę dla dzieci” jest w porządku, tylko to trzeba podzielić na zadania. „Zrobię remont mieszkania” – staćcięnato teraz? Mówiłaś ostatnio, że nie masz pieniędzy.
– Racja, może zacznę od remontu kuchni?
– O właśnie. Następny cel: „schudnę”. Ile kilogramów? Napisz koniecznie, bo dzięki temu potem będziesz mogła kontrolować swoje postępy.
– Ok, schudnę 5 (pięć) kilo.
– „Będę więcej tańczyć” to znowu jest zbyt ogólne. Może: „w styczniu zapiszę się na kurs tańca i będę chodzić raz w tygodniu”. I ustal, jaki to ma być dzień.
– Może być.
– „Zmienię pracę”… To poważna decyzja, która wymaga dużo wysiłku – a co zrobisz, jeśli ci się nie uda? Potem znowu pod koniec roku będziesz na siebie zła. Może napisz inaczej: „zrobię to i to, żeby zmienić pracę”, na przykład: „napiszę CV, wyślę 50 (pięćdziesiąt) zgłoszeń i poczekam, aż zaproszą mnie na jakąś rozmowę”. Może na razie tyle?
– Masz rację. Już widzę, że „będę podróżować” to też zbyt ogólny cel.
– Dokładnie. Możesz napisać np. „w lipcu pojadę na tydzień do Włoch, a w sierpniu na kilka dni na Mazury” i tak dalej. Rozumiesz już teraz?
– Teraz tak!
– Tylko pamiętaj: to są na razie twoje ogólne cele. Potem musisz zdefiniować zadania, czyli określić, co trzeba zrobić krok po kroku, żeby zrealizować plany. Ale jeśli chcesz, jeszcze o tym pogadamy.
– Dzięki za pomoc!
– Nie ma za co.
Słownictwo:
cel – to, co chcę zrobić mijać / minąć – tutaj: kończyć się postanowienia noworoczne – plany, decyzje na nowy rok buntować się / zbuntować się – protestować męczyć się – robić coś, mimo że jesteśmy tym zmęczeni zapisywać się / zapisać się – zarejestrować się zreflektować się – zorientować się, zobaczyć podejście – stosunek do czegoś, postawa, nastawienie; sposób, w jaki coś traktujemy rower stacjonarny – rower sportowy do jazdy w domu lub na siłowni dzielić / podzielić – matematyczna operacja, np. 6 podzielić przez 2 równa się 3 wyszło mi – otrzymałem wynik, rezultat miesięcznie – na miesiąc tygodniowo – na tydzień dziennie – w ciągu dnia, na dzień naczytać się – przeczytać dużo na jakiś temat (często w znaczeniu negatywnym) zarządzanie – organizowanie guru – autorytet, ekspert w jakiejś dziedzinie brzmi sensownie – ma sens chudnąć / schudnąć – zredukować masę ciała, zrzucić kilogramy błąd – coś, co robimy źle, niewłaściwie zadanie – coś, co musimy zrobić stać cię na to – możesz to kupić, masz na to pieniądze wysiłek – ciężka praca nie uda ci się – nie odniesiesz sukcesu zły – tutaj: zdenerwowany zgłoszenie – moja oferta, gdy o coś się staram, coś chcę dostać, np. pracę pogadać – potocznie: porozmawiać
Wielu Polaków mówi, że Boże Narodzenie jest ich ulubionym świętem. Obchodzimy je 25 (dwudziestego piątego) i 26 (dwudziestego szóstego) grudnia. Upamiętnia ono narodziny Jezusa Chrystusa w stajence w Betlejem. Przygotowania do Bożego Narodzenia zwykle zaczynają się wcześniej – sprzątamy mieszkania i domy, kupujemy prezenty oraz ubieramy choinkę, czyli iglaste drzewko, na którym wieszamy między innymi bombki, girlandy, włosy anielskie i serduszka. Niektórzy własnoręczniewykonują choinkowe ozdoby i dekorują nimi drzewko. Niezwykle ważnym wydarzeniem świąt Bożego Narodzenia jest Wigilia – uroczysta kolacja, która ma miejsce 24 (dwudziestego czwartego) grudnia. Na wigilijnym stole tradycyjnie powinno pojawić się 12 (dwanaście) potraw upamiętniających 12 (dwunastu) apostołów, czyli uczniów Jezusa. Mimo że od jakiegoś czasu wigilijne potrawy nie muszą już być postne, zgodnie z polską tradycją w wielu rodzinach nadal nie je się wtedy mięsa. Zwykle jemy ryby, takie jak karp czy śledź, oraz inne dania, na przykład kapustę z grzybami, pierogi, barszcz z uszkami czy łazanki. Pod obrusem, czyli specjalną tkaniną, którą kładziemy na stole, powinno znajdować się siano (czyli sucha trawa). Jest to symbol żłóbka. Na stole zostawiamy też jedno puste nakrycie dla niespodziewanego gościa. Mówi się, że kiedy w dzień Wigilii na niebie pojawia się pierwsza gwiazdka, jest to znak, że można zasiąść do stołu. Jedną z najciekawszych polskich tradycji związanych z wieczorem wigilijnym jest dzielenie się opłatkiem i składanie sobie życzeń. W niektórych rodzinach przetrwały też takie zwyczaje jak czytanie fragmentu PismaŚwiętego albo wspólne śpiewanie kolęd, czyli piosenek religijnych, które opowiadają o przyjściu na świat Jezusa. Jedną z najpopularniejszych kolęd jest Cicha noc. Dwudziestego czwartego grudnia przychodzi również świętyMikołaj, który przynosi dzieciom i dorosłym prezenty. Oczywiście nie dosłownie – członkowie rodziny wcześniej kupują sobie prezenty, chowają je pod choinką i rozpakowują tego samego lub następnego dnia. Po kolacji wigilijnej niektórzy wybierająsię do kościoła na pasterkę. Pasterka to msza odprawiana o północy, a w niektórych parafiach także we wcześniejszych godzinach. Następnego dnia, czyli dwudziestego piątego grudnia, jest Boże Narodzenie. Dwudziesty szósty grudnia, drugi dzień świąt, to dzień świętego Szczepana, pierwszego męczennika za wiarę chrześcijańską. Te dwa dni spędzamy przeważnie w gronie rodzinnym, odpoczywając i dużo jedząc. W ostatnich latach coraz popularniejsze jest spędzanie świąt poza domem, na przykład w górach, a niektóre biura podróży oferują klientom egzotyczne wyjazdy, co jeszcze kilkanaście lat temu było ekstrawagancją. Czasy się jednak zmieniają i kto wie, być może kiedyś niektóre tradycje odejdą do lamusa, ale na razie można powiedzieć, że Polacy są dość mocno przywiązanido bożonarodzeniowych zwyczajów i je pielęgnują, nawet jeżeli nie dla wszystkich to święto ma jednakowe znaczenie w wymiarze religijnym. Kiedy Boże Narodzenie się kończy, dorośli wracają do swoich obowiązków zawodowych, a dzieci i studenci wciąż mają wolne. Jeżeli uda wam się być w Polsce w tym nastrojowym okresie, możecie obejrzeć szopki, czyli makiety przedstawiające miejsce narodzin Jezusa. Są one wystawiane w kościołach albo na miejskich placach. Czasem są to prawdziwe dzieła sztuki. Szczególnie znana jest szopka krakowska. Pamiętajcie, że w niektórych regionach Polski, na przykład w Wielkopolsce, prezenty przynosi nie święty Mikołaj, a Gwiazdor, a na wigilijnych stołach na wschodzie naszego kraju pojawia się potrawa zwaną kutią, robiona z pszenicy, bakalii oraz innych składników. Czy w waszych krajach również obchodzi się Boże Narodzenie? A może macie inne, równie piękne i ważne święta? Korzystając z okazji, życzymy wam Wesołych Świąt i wszystkiego najlepszego w Nowym Roku. Niech Nowy Rok będzie pełen radości, miłości i szczęścia. Życzymy Wam także sukcesów w nauce języka polskiego! Do usłyszenia!
Słownictwo:
wielu (+ rodzaj męskoosobowy) – dużo upamiętniać / upamiętnić – przypominać o ważnym wydarzeniu z przeszłości stajenka – mała stajnia, czyli pomieszczenie dla koni choinka – drzewo, jeden z symboli Bożego Narodzenia w Polsce albo Nowego Roku w innych krajach iglasty – taki, który ma igły, ang. coniferous bombka – okrągła i delikatna ozdoba na choinkę, np. ze szkła, może mieć różne kolory i wzory włosy anielskie – rodzaj ozdoby na choinkę, ang. tinsel serduszko – małe serce własnoręcznie – samodzielnie, własnymi rękami wykonywać / wykonać – robić, tworzyć ozdoba – dekoracja, coś, co upiększa, czyni ładniejszym uroczysty – ważny, o dużym znaczeniu potrawa – danie, jedzenie postny – związany z postem, czyli czasem, kiedy ze względów religijnych nie jemy niektórych produktów, np. mięsa karp – rodzaj ryby, ang. carp śledź – rodzaj ryby, ang. herring barszcz z uszkami – barszcz to zupa z buraków, a uszka to niewielkie pierogi podobne do uszu łazanki – rodzaj wigilijnego dania, zwykle z dodatkiem kapusty lub grzybów nakrycie – tutaj: talerz, łyżka, widelec i nóż przygotowane przed posiłkiem niespodziewany – nieoczekiwany żłóbek – mały żłób, który oznacza miejsce, gdzie znajduje się jedzenie dla zwierząt takich jak krowa czy osioł; według Biblii mały Jezus leżał po narodzinach w żłóbku; ang. manger zasiadać / zasiąść do stołu – usiąść przy stole, żeby zacząć jeść opłatek – bardzo cienki płatek chleba, zwykle biały, którym dzielimy się z najbliższymi podczas Wigilii, składając sobie życzenia przetrwać – tutaj: być ciągle aktualnym Pismo Święte – Biblia, święta księga chrześcijan przyjście na świat – narodziny święty Mikołaj – brodaty mężczyzna w czerwonym kostiumie, który przynosi prezenty z okazji Bożego Narodzenia wybierać się / wybrać się – iść, jechać dokądś parafia – obszar z grupą wiernych, którym opiekuje się jeden ksiądz lub grupa księży, ang. parish męczennik – ktoś, kto umarł w imię swojej wiary, ang. martyr grono rodzinne – rodzina ekstrawagancja – coś niezwykłego, nietypowego, oryginalnego odchodzić / odejść do lamusa – być przestarzałym, nie być dłużej popularnym przywiązany do + D. – taki, któremu na czymś zależy, ciężko mu bez tego żyć pielęgnować – tutaj: ciągle coś robić, bo nam na tym zależy, dosłownie możemy pielęgnować chorego człowieka lub kwiaty, to znaczy opiekować się, otaczać opieką w wymiarze religijnym – jeśli chodzi o religię nastrojowy – taki, który tworzy szczególny nastrój, atmosferę dzieło sztuki – coś, co zrobił artysta i jest na wysokim poziomie pszenica – rodzaj zboża, ang. wheat bakalie – suszone owoce, np. śliwki i morele, oraz orzechy
O świętach, zwyczajach i wydarzeniach przeczytasz w e-booku Rok w Polsce:
Język polski obfituje we frazeologizmy i idiomy z nazwami części ciała. Są one obecne w języku codziennym i bardzo często używane, dlatego warto je znać. Dzisiaj przyjrzymysię bliżej wyrażeniom ze słowem „głowa”.
Wewnątrz głowy znajduje się mózg, czyli narząd służący człowiekowi do myślenia. Być może dlatego istnieje tak wiele frazeologizmów ze słowem „głowa”, które odnosząsię właśnie do procesu myślowego.
W dzisiejszym świecie jesteśmy zabiegani, ciągle gdzieś się spieszymy i mamy mnóstwo rzeczy na głowie. To znaczy, że mamy wiele spraw do załatwienia, mnóstwo obowiązków, musimy zająć się naprawdę wieloma zadaniami. W związku z tym powinniśmy być dobrze zorganizowani i działać mądrze, logicznie, czyli z głową. Jeśli robię coś z głową, to znaczy, że nie robię tego bezmyślnie. Wręczprzeciwnie – działam racjonalnie. Jednak, jak wiemy, czas ucieka bardzo szybko i czasami bywa, że staję na głowie, ale mimo to nie jestem w stanie wykonać wszystkich zadań. „Stawać na głowie” oznacza robić wszystko, co można, aby zrealizować to, co się postanowiło. Jeśli jednak uda mi się wywiązać się ze wszystkich zobowiązań, mogę odetchnąćz ulgą i powiedzieć: „Mam to z głowy!”.
Jeśli na przykład Ewa musiała odstawić samochód do mechanika i zrobiła to, nie musi już pamiętać o tym zadaniu – ma je z głowy. W takiej sytuacji możemy też powiedzieć, że Ewa ma już spokojną głowę, czyli nie musi się już o to martwić. Jeśli jednak Ewa nie miała tego dnia czasu, żeby pojechać do mechanika i musi jeszcze o tym pamiętać, to znaczy, że ciągle ma to w głowie. Mogło się też zdarzyć, że Ewa kompletnie zapomniała o odstawieniu samochodu do mechanika, czyli wyleciało jej to z głowy.
Frazeologizmy ze słowem „głowa” wiążąsię także z kreatywnością. Jeśli na przykład Marek mówi: „Anka, wpadło mi coś do głowy. Może skoczymy na kilka dni nad jezioro?”, to znaczy, że ma nowy pomysł. Możemy powiedzieć: coś wpadło mi do głowy albo coś przyszło mi do głowy. To są synonimy. Mówimy też: coś przeleciało mi przez głowę. Ten zwrot oznacza, że jakaś myśl pojawiła się na krótko, na chwilę. Niestety Ania ma teraz mnóstwo pracy i nie może sobie pozwolić na urlop. Marek o tym wie, ale zupełnie nie zwraca na to uwagi. Ania może się zdenerwować na Marka i powiedzieć mu: „Co ci strzeliło do głowy?” albo „Upadłeś na głowę?”. Oba te pytania są potoczne i zawierają w sobie dużą dawkę emocji. Oznaczają mój negatywny stosunek do pomysłu, który ktoś mi przedstawił, to znaczy chcę powiedzieć: „Co ty wymyśliłeś? To głupi pomysł!”. Ani nie mieści się w głowie, że Marek wpadł na pomysł wyjazdu w tak trudnym dla niej momencie. Nie mieści jej się to w głowie, to znaczy, nie może zrozumieć, jak to możliwe, że on zaproponował urlop, kiedy ona jest bardzo zajęta. Powinien ruszyć głową, czyli pomyśleć i nie proponować wyjazdu akurat teraz, bo przecież doskonale wie, że wolne to ostatnia rzecz, na którą Ania może sobie w tej chwili pozwolić. Zostawmy w spokoju Marka i Anię i przeanalizujmy inny przykład: „Filipowi chodzi po głowie, żeby założyć własną firmę”. Jeśli coś „chodzi mi po głowie”, to znaczy, że zastanawiam się nad tym, myślę, czy to zrobić, czy nie. Mam pomysł, który być może zrealizuję, na razie go rozważam, analizuję jego różne aspekty. Filip nie podjął jeszcze decyzji, czy otworzy jednoosobowądziałalnośćgospodarczą, czy też zaproponuje swojemu koledze Bartkowi założeniespółki. Wreszcie zdecydował się wybrać drugie rozwiązanie. „Co dwie głowy, to nie jedna!” – pomyślał. To powiedzenie oznacza, że dwie głowy, a więc dwie osoby, mogą wygenerować więcej pomysłów, są bardziej kreatywne niż jedna. Filip wie, że sam nie zdoła się wszystkim zająć, w dwie osoby będzie łatwiej prowadzić firmę. Nasz bohater ma głowę na karku, czyli jest rozsądnym człowiekiem, realistycznie patrzącym na świat, więc najpierw zamierza ustalić wszystkie szczegóły ze swoim potencjalnym wspólnikiem, aby nie popadać w hurraoptymizm. Bartek ma głowę do interesów, to znaczy potrafi prowadzić biznes, bo ma już dobrze prosperującą działalność gospodarczą. Jeśli zgodzi się na spółkę, razem mają szansę odnieść sukces.
Przeanalizujmy teraz inną sytuację. Justyna i Mateusz zaręczyli się i planują ślub. Mateusz całkowicie stracił głowę dla swojej wybranki, to znaczy zakochałsiępo uszy, a więc bardzo mocno. Pytanie, czy ten związek ma szansę przetrwać? Justyna jest przeciwieństwem Mateusza: chodzi z głową w chmurach, to znaczy mało realistycznie patrzy na życie, z kolei on jest bardzo praktyczny i twardo stąpa po ziemi. Rodzice Mateusza nie lubią Justyny i odradzają synowi ślub. Każą mu pójść po rozum do głowy, czyli pomyśleć racjonalnie, logicznie, z sensem – ich zdaniem Justyna nie jest odpowiednią dziewczyną dla niego. Ale cóż, miłośćjestślepa… Jeśli Mateusz wbił sobie do głowy, czyli założył na sto procent, że Justyna jest miłością jego życia, nikt i nic nie zmusi go do zmiany zdania. Jeśli wbijamy sobie coś do głowy, robimy bardzo mocne, obsesyjne postanowienie i nic nie jest w stanie tego zmienić.
Istnieje jeszcze kilka innych ciekawych frazeologizmów ze słowem „głowa”. Czy znacie powszechnie używany zwrot „zawracać komuś głowę”? Kiedy młodsza siostra ciągle ci przeszkadza, bo czegoś od ciebie chce, a ty jesteś zajęty nauką, możesz powiedzieć „Nie zawracaj mi głowy!”. Oznacza to: „Daj mi spokój, nie męcz mnie, mam teraz inne rzeczy do zrobienia”. Jeśli jednak ta czynność zajmie ci kilka minut, może korona ci z głowy nie spadnie, jeśli spełnisz prośbę siostry? Zwrot „korona ci z głowy nie spadnie” oznacza, że twój honor i twoja duma pozostaną nienaruszone, jeśli wykonasz to, o co jesteś proszony. Możesz to zrobić, bo w żaden sposób to ci nie zaszkodzi, a komuś może pomóc.
Na koniec zostawiłam dwa zwroty związane z głową i alkoholem. Gdy mówię, że mam słabą głowę, oznacza to, że łatwo i szybko sięupijam, więc nie powinnam pić dużo alkoholu. Jeśli zaś wino uderzyło mi do głowy, to znaczy, że czuję się lekko pijana – nie bardzo, ale właśnie lekko, czyli trochę.
Na dzisiaj to wszystko o frazeologizmach ze słowem „głowa”, ale z pewnością wrócimy jeszcze do nazw części ciała, gdyż jest to bardzo szeroki temat. A już za dwa tygodnie zapraszamy do wysłuchania następnego odcinka naszego podkastu!
Słownictwo:
przyjrzyjmy się – przeanalizujmy narząd – organ istnieć – być odnosić się do + D. – być związanym z zabiegany – bardzo zajęty, żyjący w ciągłym pośpiechu bezmyślnie – nie myśląc wręcz przeciwnie – coś zupełnie innego wykonywać / wykonać – zrobić, zrealizować wywiązywać się / wywiązać się ze zobowiązań – wykonać zadania, które do mnie należą, które obiecałam wykonać odetchnąć z ulgą – poczuć spokój po okresie napięcia, nerwów odstawić samochód do mechanika – zaprowadzić, oddać samochód do naprawy w warsztacie wiązać się z + N. (wiążę, wiążesz) – być związanym z, dotyczyć skoczyć – potocznie: pojechać, pójść nie móc sobie pozwolić na + B. – tutaj: nie móc czegoś zrobić nie zwracać uwagi na + B. – nie interesować się czymś, nie zauważać czegoś zawierać – mieć w środku, mieć w sobie duża dawka emocji – dużo emocji, uczuć zostawiać / zostawić w spokoju – przestać się zajmować rozważać / rozważyć – przemyśleć, zastanowić się nad czymś jednoosobowa działalność gospodarcza – rodzaj firmy, której właścicielem jest jedna osoba założenie – otwarcie spółka – forma prowadzenia działalności gospodarczej, spółka jest osobą prawną powiedzenie – utarty zwrot, często idiom lub frazeologizm nie zdoła – nie będzie mógł, nie da rady zamierzać – mieć plan, chcieć coś zrobić, planować wspólnik – osoba, która razem z kimś prowadzi firmę popadać / popaść w + B. – gdy w coś popadam, to znaczy, że ogarnia, zajmuje mnie to całkowicie hurraoptymizm – nadmierny, zbyt duży optymizm zakochać się po uszy – zakochać się bardzo mocno przetrwać – trwać dalej, być kontynuowanym pomimo trudności, problemów twardo stąpa po ziemi – realistycznie patrzy na życie, działa racjonalnie odradzać / odradzić – poradzić komuś, żeby czegoś nie robił miłość jest ślepa – kiedy kochamy, nie widzimy wad drugiej osoby ani żadnych problemów czy przeszkód zakładać / założyć – tutaj: być zdania, że, myśleć, że przeszkadzać / przeszkodzić – być problemem, stanąć na drodze nie męcz mnie – daj mi spokój duma – duża pewność siebie, nieskromność nienaruszony – cały, kompletny szkodzić / zaszkodzić – mieć negatywny wpływ upijać się / upić się – wypić za dużo alkoholu, który oddziałuje na mój stan psychiczny i zmienia moje zachowanie tak, że zachowuję się głupio, nienormalnie
– Cześć, przepraszam, czy to jest sala numer 6 (sześć)? Czy tutaj jest kurspolskiego? – Tak, to tu. Jesteś nową studentką? – Tak. Mam na imię Irina i jestem z Białorusi. A ty? – Miłomi. Ja mam na imię Petra i jestem z Niemiec. A tam jest Michel z Francji. On też uczysiępolskiego w naszej grupie. I jeszcze te dwie dziewczyny – Marta jest Hiszpanką, a Kate Angielką. – To bardzo mała grupa, prawda? – Nie, nie. W naszej grupie jest jeszczeparęosób. Guido jest Włochem i teraz jest w domu, we Włoszech, bo ma ferie. Tatiana jest Rosjanką. Niestety, teraz jest chora i nie może być na lekcji. A Li często sięspóźnia, bo mieszka daleko od uniwersytetu. – Skąd jest Li? – Jest Chińczykiem. To bardzo miły chłopak. – A jaka jest nauczycielka? – To nie nauczycielka, a nauczyciel. Ma na imię Adam. Ma 35 (trzydzieści pięć) lat, jest przystojny, sympatyczny i żonaty. Jego żona nie jest Polką, jest Meksykanką. – Aha… O, to nasz nauczyciel? – Tak, to jest pan Adam. Wchodzimy do sali?
Dialog 2 (oficjalny)
– Przepraszam, gdzie jest sala numer 9 (dziewięć)? – To jest sala numer 9 (dziewięć). – Dziękuję. W tej sali są lekcje polskiego, prawda? – Tak. Czy pani jest nową studentką? – Tak. Nazywam się Dorota Nowak i jestem z USA, z Chicago, ale moi rodzice są Polakami. – Bardzo mi miło. Ja nazywam się Ewa Peterson i jestem ze Szwecji. Mój mąż jest Polakiem. Teraz mieszkamy i pracujemy w Warszawie. – Mówi pani bardzo dobrze po polsku. Ja wszystko rozumiem, ale niestety słabo mówię i dlatego chcę się uczyć na tym kursie.
Słownictwo:
PL – EN / ES / RU
kurs polskiego – Polish course / curso de polaco / курс польского языка miło mi – nice to meet you / encantado/encantada / мне очень приятно uczyć się polskiego – to learn Polish / aprender polaco / учить польский bardzo – very / muy / очень jeszcze parę osób – a few other people / algunas personas más / eще несколько человек teraz – now / ahora / сейчас w domu – at home / en casa / дома ferie – holiday (in winter) / vacaciones (en invierno) / зимние каникулы niestety – unfortunately / desgraciadamente / к сожалению spóźniać się / spóźnić się – to be late / llegar tarde / опаздывать / опоздать daleko – far away / lejos / далеко żonaty – married (man) / casado (hombre) / женатый wchodzić / wejść – to enter / entrar / входить, войти wszystko – everything / todo / всё i dlatego – and that’s why / y por eso / и поэтому
1 (pierwszy) listopada, czyli Wszystkich Świętych albo Święto Zmarłych, jak się czasem potocznie określa tę uroczystość, to bardzo ważny dzień dla Polaków. Tego dnia tłumnie odwiedzamy cmentarze, żeby zapalićznicze i zostawić kwiaty (często chryzantemy) na grobach naszych bliskich. Chociaż święto ma religijne znaczenie w Kościele katolickim, obchodzą je również niewierzący. Chodzimy na cmentarz, żeby w ten sposób uczcić pamięć zmarłych członków rodziny, przyjaciół czy znajomych. W wielu polskich miastach odbywają się wtedy również kwesty na rzecz renowacji starych nagrobków. Najbardziej znanym wydarzeniem tego typu są zbiórki organizowane na warszawskich Powązkach czy Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. W Polsce pierwszy listopada jest dniem refleksji i zadumy. W ostatnich latach co prawda i w naszym kraju możemy zaobserwować coraz większą popularność poprzedzającego go Halloween, ale obchodzi je głównie młodsze pokolenie. Pierwszy listopada jest dniem wolnym od pracy. W całym kraju w tym okresiepanujewzmożony ruch na drogach, a pociągi są zatłoczone, ponieważ często wracamy do rodzinnych miast, gdzie znajdują się groby naszych bliskich. Z powodu dużego ruchu policja regularnie organizuje akcję o nazwie Znicz, żeby zapewnić większe bezpieczeństwo oraz lepszą kontrolę kierowców. W wielu miejscowościachuruchamia się ponadto specjalne linie autobusowe, aby umożliwić ludziom wygodniejszy dojazd na cmentarze. Tego dnia często w telewizji i gazetach przypomina się o znanych osobistościach, które zmarły w danym roku. Wieczorem na cmentarzach można zobaczyć setki, a nawet tysiące palącychsię zniczy, co tworzy niezwykłą atmosferę. Z kolei 2 (drugi) listopada to tzw. (tak zwany) Dzień Zaduszny, inaczej Zaduszki. Czym się różni ten dzień od pierwszego listopada? W Kościele katolickim Wszystkich Świętych to upamiętnienie nieżyjących osób, które zostały zbawione, natomiast drugiego listopada wspominamy wszystkich zmarłych. Dla osób niewierzących, a pielęgnujących tradycję, ten podział nie ma większego znaczenia. Drugiego listopada również przychodzi się na cmentarze, ale nie jest to dzień wolny od pracy. A kiedy i w jaki sposób upamiętniasię zmarłych w waszych krajach?
Słownictwo:
określać / określić – tutaj: nazwać uroczystość – święto tłumnie – w dużych grupach cmentarz – miejsce, gdzie leżą zmarli zapalać / zapalić – zrobić tak, żeby pojawił się ogień znicz – specjalna świeczka, którą stawiamy na grobie grób – miejsce pochówku człowieka, ang. grave niewierzący – ktoś, kto nie wierzy w Boga czcić / uczcić – upamiętnić, pokazać, że ktoś był dla nas ważny i ciągle o nim myślimy kwesta – zbieranie pieniędzy na jakiś cel renowacja – remont, odnowienie nagrobek – część grobu, zwykle z kamienia zbiórka – kwesta, zbieranie pieniędzy na jakiś cel Powązki – znany warszawski cmentarz, gdzie znajdują się groby wielu wybitnych Polaków zaduma – myślenie o czymś w spokoju i skupieniu co prawda – wprawdzie, faktycznie, w rzeczywistości poprzedzający – taki, który jest przed czymś okres – pewien czas panować – tutaj: dominować, być, trwać wzmożony – bardziej intensywny niż zwykle zatłoczony – pełen ludzi zapewniać / zapewnić – zagwarantować miejscowość – niezbyt duże miasto uruchamiać / uruchomić – tutaj: zapewnić, zorganizować, sprawić, żeby coś zaczęło działać ponadto – poza tym, oprócz tego przypominać / przypomnieć – wrócić pamięcią do czegoś osobistość – ważny człowiek dany – ten konkretny, określony palący się – taki, który się pali, taki, który ma ogień tworzyć – robić, kreować z kolei – natomiast upamiętnienie – wspomnienie, celebracja, uczczenie z szacunkiem zbawiony – taki, który według religii katolickiej po śmierci idzie do nieba, EN redeemed pielęgnujący – tutaj: dbający o upamiętniać / upamiętnić – wspominać z szacunkiem, uczcić pamięć o kimś lub o czymś
O innych świętach, zwyczajach i wydarzeniach przeczytasz w e-booku Rok w Polsce:
– Słuchaj, może pójdziemy do teatru? Dostałam bilety z pracy za darmo.
– Chętnie, a na jaki spektakl?
– „32 omdlenia” w Teatrze Polonia. Grają w sobotę. Słyszałam, że to bardzo dobre przedstawienie, z Krystyną Jandą, Jerzym Stuhrem i Ignacym Gogolewskim w rolach głównych.
– Aha. A nie wiesz, czy są napisy po angielsku? Boję się, że nie zrozumiem wszystkiego po polsku.
– Na pewno zrozumiesz, twój polski jest świetny. Ale dowiem się. Chyba w niektórych teatrach w Warszawie grają spektakle z angielskimi napisami.
– Tak, wiem. Uwielbiam teatr i chodzę na spektakle regularnie. Na pewno napisy po angielsku są w TR Warszawa, ale nie na wszystkich spektaklach. Nie wiem, jak w Teatrze Polonia, bo nigdy tam
nie byłam.
– Dowiem się i zaraz do ciebie oddzwonię!
– Ok, dzięki.
(Po chwili)
– Halo!
– Monica, to ja. Dzwoniłam przed chwilą do Teatru Polonia. Niestety na tym spektaklu nie ma angielskich napisów.
Ale może mimo to pójdziemy? Jak myślisz?
– Ok, zaryzykuję. Jeszcze raz dzięki za zaproszenie. To gdzie i o której się spotykamy?
– Spektakl jest o 19.00 (siódmej) na Dużej Scenie, przy Marszałkowskiej 56 (pięćdziesiąt sześć). To może spotkamy się na miejscu za piętnaście siódma (18.45)?
– Może być. Do zobaczenia!
Słownictwo:
PL – EN / ES / RU
za darmo – gratis, bezpłatnie / for free, out of charge / gratis / бесплатно słyszałam, że – ktoś mówił, że; dostałam informację, że / I heard that / he oído que / я слышала, что przedstawienie – spektakl teatralny / performance / representación, función, espectáculo / спектакль w rolach głównych – jako najważniejsi bohaterowie / starring / protagonizado por / в главных ролях napisy – napisane teksty / subtitles / subtítulos / субтитры bać się – czuć strach / to be afraid, to fear / temer / бояться dowiem się – poszukam informacji / I’ll find out / lo averiguaré / узнаю oddzwonię – zadzwonię jeszcze raz / I’ll call (you) back / te vuelvo a llamar / перезвоню mimo to – chociaż, choć / despite, in spite of that / a pesar de esto / несмотря на это zaryzykuję – spróbuję / I’ll take a chance / me arriesgaré / рискну na miejscu – tutaj: w umówionym miejscu spotkania / at the place, there / en el lugar / прямо там, на месте
Ciekawostka
Czy wiesz, co to jest wejściówka? To tańszy bilet do teatru, który możesz kupić przed spektaklem, jeśli są wolne miejsca. Uwaga: nie wszystkie teatry oferują wejściówki.
Aby zapewnić jak najlepsze wrażenia, korzystamy z technologii, takich jak pliki cookie, do przechowywania i/lub uzyskiwania dostępu do informacji o urządzeniu. Zgoda na te technologie pozwoli nam przetwarzać dane, takie jak zachowanie podczas przeglądania lub unikalne identyfikatory na tej stronie. Brak wyrażenia zgody lub wycofanie zgody może niekorzystnie wpłynąć na niektóre cechy i funkcje.
Funkcjonalne
Zawsze aktywne
Przechowywanie lub dostęp do danych technicznych jest ściśle konieczny do uzasadnionego celu umożliwienia korzystania z konkretnej usługi wyraźnie żądanej przez subskrybenta lub użytkownika, lub wyłącznie w celu przeprowadzenia transmisji komunikatu przez sieć łączności elektronicznej.
Preferencje
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest niezbędny do uzasadnionego celu przechowywania preferencji, o które nie prosi subskrybent lub użytkownik.
Statystyka
Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do celów statystycznych.Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do anonimowych celów statystycznych. Bez wezwania do sądu, dobrowolnego podporządkowania się dostawcy usług internetowych lub dodatkowych zapisów od strony trzeciej, informacje przechowywane lub pobierane wyłącznie w tym celu zwykle nie mogą być wykorzystywane do identyfikacji użytkownika.
Marketing
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest wymagany do tworzenia profili użytkowników w celu wysyłania reklam lub śledzenia użytkownika na stronie internetowej lub na kilku stronach internetowych w podobnych celach marketingowych.